|
| Castiglione della Pescaia |
 Castiglione della Pescaia heeft een oude burght die uitziet over zee en ligt tussen Punta Ala en Marina di Grosseto. Het oudste deel verheft zich als een balkon boven de Tyrrheense Zee. Vanuit de haven kan men dagelijks boottochten maken naar de eilanden van de Toscaanse archipel. De geschiedenis van Castiglione della Pescaia gaat terug in de oudheid: de eerste sporen van enige bevolking in dit gebied gaan zestigduizend jaar terug. De eerste stadsvorming begon in Vetulonia, de stad die de Etrusken bouwden nabij het Prile-meer, dat nu niet meer bestaat. De Romeinen daarentegen stichtten de stad Salebrone, beroemd om haar milde klimaat, het meer, rijk aan vis en de omgeving vol wild. Na de val van het Romeinse Rijk en de invallen van de Barbaren in het jaar 962 werd Castiglione della Pescaia door Otto I van Sassonia, keizer van Duitsland, aan Pisa geschonken. Pisa exploiteerde haar rijkdommen zonder zich bekommeren om de verzanding van de haven en van het Prile-meer. Het stilstaande water veroorzaakte in toenemende mate malariaepidemieen. |
 Het regionale Natuurpark van de Maremma is in 1975 gesticht. Ondanks zijn betrekkelijk geringe oppervlakte (ongeveer 10.000 ha) en zijn nog korte bestaan is het voor steeds meer mensen een begrip geworden. In 1993 is het park door de Raad van Europa onderscheiden met de titel "Park van Europa". Een bezoek aan het park is zeker aangenaam en leerzaam. Een eenmalig bezoek is echter dikwijls te kort om van alles te kunnen genieten. Bedenk dat dit park geen dierentuin is, de dieren leven er in vrijheid en staan niet tot onze beschikking. Het park kan uitsluitend te voet bezocht worden. Er zijn twee toegangspunten voor het parcours, nl. Alberese en Talamone.
Voor de tochten vanuit Alberese is er een korte beschrijving. Voor openingstijden hebben wij een brochure voor u beschikbaar. .
|
 Het moerasgebied Diaccia Botrona omvat duizend hectaren rietland en zout water: de overblijfselen van het antieke Prile meer, dat zelfs vandaag de dag nog omringd is met een sfeer van mythen.
In het midden verrijst het Rode Huis (Casa Rossa), dat op het einde van de achttiende eeuw werd ontworpen door Leonardo Ximenes, wiskundig ingenieur, die een geavanceerd sluizensysteem bedacht voor de drooglegging van de “padule” (moeras), en waar vandaag de dag het Multimediamuseum gevestigd is.
De toegang tot dit natuurgebied vindt u vanuit de Casa Rossa (Casa Ximenes), Castiglione della Pescaia. Het is ook mogelijk Isola Clodia te bezoeken, direkt vanuit de Granaio bereikbaar met de fiets. De omgeving is betoverend en vogelrijk: de zilverreiger, de purperreiger, eenden, moerasvalken, steltlopers en zelfs de flamingo's. |
 Het complex bestaat uit het Klooster van Rotonda van Montesiepi en uit de ruine van de grote Abdij van de Cisterciensers van San Galgano, een indrukwekkend bouwwerk.
In de Rotonda van Montesiepi bevindt zich het in een rotsblok gestoken zwaard van San Galgano. Het klooster is gebouwd tussen 1182 en 1185 op een heuvel boven op de resten van een hut waar San Galgano zijn laatste levensjaren doorbracht, precies op de plek waar hij zijn zwaard in het rotsblok gestoken had. De Rotonda was oorpsronkelijk een graf van de heilige, gelegen ten noorden van het zwaard, gezien vanuit de hoofdingang, de Chiusdino.
 Pas in 1220 (of 1218) werd begonnen aan de bouw van de grote Abdij in het dal. Het werk duurde tot 1268. De Abdij werd toen officieel ingewijd door de bisschop van Volterra Alberto Solari. Na een eeuw van voorspoed, waaraan in 1364 een einde kwam, begon het langzame verval vanwege de bedenkelijke praktijken van de Commenda. Eén gebeurtenis springt eruit: in 1550 verkocht het hoofd van de Commenda, Girolamo Vitelli, naast o.a. juwelen het loden dak van de abdij.
Ondanks pogingen het klooster te herstellen werd de abdij in 1789, nadat deze tot parochiekerk verheven was, ontwijd en aan uiteindelijk verval overgegeven. Terwijl de Rotonda van Montesiepi met het zwaard in de rots ons aan de sage van King Arthur doet denken, behoudt de grote abdij haar heilige geometrische lijnen en haar "musikale" en "Egyptische" verrassingen. Misschien wisten Cistercienser monniken van San Roberto van Molesme en van San Bernardo van Chiaravalle méér dan ze ons via documenten nagelaten hebben. |
 Vetulonia is een oude Etruskische stad. De Romeinen hebben de liktorenbundel met de bijl (fasces) van Vetulonia overgenomen. Het hoogtepunt van haar pracht bereikte Vetulonia tussen de 7° en 6° eeuw voor Christus. Veel herinneringen aan haar eens zo grote macht zijn bewaard gebleven. Na de pracht van de Etruskische periode raakte Vetulonia in verval.  Vanwege de noodzaak om voor de bescherming van haar inwoners een fortificatie te bouwen, verrees in 1181 het Castello di Colonna.
Van de eens indrukwekkende Etruskische stadsmuur zijn nog slechts enkele stukken bewaard gebleven. In de onmiddellijke nabijheid vinden we ook Etruskische necropolissen.
Onder de graven die bezocht kunnen worden bevinden zich de graven van Diavolino en van Petrera. De ingang vindt u op de weg naar Buriano. In Vetulonia zelf bevindt zich het archeologische museum "Isidoro Falchi", waar belangrijke vondsten uit de graven worden geexposeerd. |
 Tirli ligt temidden van steeneiken en kastanjebomen en bezit door haar ligging op 450 m. boven de zeespiegel, en ook dankzij de zeewind, een heerlijk klimaat. De eerste bewoners waren schaapherders en houthakkers en tot op de dag van vandaag worden deze beroepen hier steeds uitgeoefend. De straatjes zijn betoverend en het omringende landschap wordt gedomineerd door een versterkt klooster. Het werd gesticht rond 1500 door de broeders Augustijnen. Ooit was het een schuilplaats voor de inwoners tegen de aanvallen van de Saraceense piraten. |
 De stad, gedomineerd door een kasteel, is van oude oorsprong, waarschijnlijk Romaans, of volgens andere bronnen misschien van de Longobarden. Ze bereikte haar grootste pracht gedurende de eerste drie eeuwen van het vorig millenium. De Romaanse kerk heeft een klokketoren en bezit een relekwie van San Guglielmo, die een schuilplaats vond in het kluizenaarsverblijf. Elke tweede zondag na Pasen vinden de processies plaats, vanaf Buriano dwars door het hele veld en bos naar het kluizenaarsverblijf. Bij deze gelegenheid wordt vanuit het landgoed La Badiola "pianeta" gebracht, een met goud bestikt materiaal dat de Groothertogin van Toscane, Maria Antonietta, schonk ter herinnering aan haar val van een paard. |
Nelle vicinanze…
 Siena ligt op drie heuvels tussen de bronnen van Arbia en van Elsa. Het centrum is rijk aan kunstwerken en monumenten en het is de zetel van de beroemde Palio (paardenraces op Piazza del Campo).
Na de grondlegging door de Etrusken werd Siena ten tijde van Augustus een Romeinse kolonie. Rond 700, na de overheersing door de Longobarden, werd het een bisschopszetel en in de elfde eeuw groeide Siena uit tot een stad. Zware gevechten scheidden Siena en Florence. In 1260 werd Florence bij Monteperti verslagen. Naderhand viel de stad onder het keizerlijk gezag en werd een deel van het rijk van de Medici, daarna onder Lotharings bestuur, tot de stad in 1859 door het Italiaanse Koninkrijk geannexeerd werd.
|
  Op 300 m. boven de zeespiegel ligt dit oude stadje op ongeveer 40 km. van Il Granaio. Ze is bekend om haar koper- en zilvermijnen die tot de veertiende eeuw in bedrijf waren en daarna nogmaals tussen 1830 en 1970. Het middeleeuwse aspekt is goed bewaard gebeleven. De Balestro del Girifalco, een wedstrijd kruisboogschieten in traditionele middeleeuwse kostuums tussen de verschillende districten van de stad, vindt de vierde zondag van mei en de tweede zondag van augustus plaats.
Het hele centrum staat er in het teken van.
|
  De hoofdstad van de provincie, gelegen op enkele kilometers van zee en in het hart van de Maremmaanse laagvlakte, vindt zijn oorsprong in de late Middeleeuwen. In 1138 werd zij een bisschopszetel. Ze nam toe in belangrijkheid in de Maremma en werd geregeerd door de Aldobrandeschi, later veroverd door Sienesi en in 1559 overgenomen door de Medici. De mooie stadsmuur gebouwd tijdens de Medici periode is bijna volledig intact. Men kan er een wandeling over maken, wat nog bij slechts drie andere Italiaanse steden het geval is. In het hart van het oude centrum vindt u de Kathedraal van San Lorenzo, de Kerk van San Francesco en het indrukwekkende oude Sienese fort met uitkijktorens, Il Cassero Senese, dat tegenwoordig is ingericht als interactief museum over de geschiedenis van de Maremma. |
 De imposante burcht die het hele centrum overheerst, is het bewijs van de strategische positie die Scarlino altijd ingenomen heeft ten opzichte van de aan haar voeten gelegen vlakte tot aan de golf van Follonica toe. In deze schilderachtige omgeving wisselen in de zomer theatervoorstellingen en concerten elkaar af. |
 Gavorrano heeft lange tijd geleefd van pirietwinning. Goed bewaarde resten hiervan zijn te bezichtigen in het Parco Minerario Naturalistico, door middel van rondleidingen in de mijnen en de groeven. In deze, tot de verbeelding sprekende omgeving, worden ‘s zomers theatervoorstellingen en concerten gegeven. |
| Tufsteengebied Pitigliano, Sorano e Sovana |
Het gebied van de tufsteen betreft het zuidelijke gedeelte van de Maremma. Dit is een erfgoed van uitzonderlijke waarde, verrijkt met historische bouwwerken, vestingen en middeleeuwse en renaissancistische burchten. Hieronder scharen we Manciano, waar het Sienese fort boven de stad uitsteekt en waar men vanaf het terras van een weergaloos uitzicht kan genieten. Vervolgens noemen we Pitigliano met haar zogenaamde keldergangen, wegen uitgehakt in tufsteen; het schilderachtige Sovana en Sorano, beide al even rijk aan geschiedenis. Tot slot Saturnia, internationaal beroemd om haar thermale bronnen, waar 37,5 ° warm zwavelwater opborrelt. |
|
|
|
